Hyperpop — co to jest? Brzmienie, historia i artyści
Hyperpop to pop wyostrzony przez przesterowaną elektronikę i cyfrowy wokal. Poznaj brzmienie, historię oraz SOPHIE, A. G. Cooka, Charli XCX i 100 gecs.
Hyperpop to pop wyostrzony przez przesterowaną elektronikę i cyfrowy wokal. Poznaj brzmienie, historię oraz SOPHIE, A. G. Cooka, Charli XCX i 100 gecs.
Skąd to się wzięło
Hyperpop to luźna nazwa sceny i odmiany popu, nie zamknięty zestaw reguł. Chwytliwe melodie spotykają tu przesterowany bas, ostre syntezatory, nagłe zmiany i mocno przetworzony wokal. Cyfrowy nadmiar jest środkiem wyrazu — nie każda piosenka musi zawierać wszystkie te elementy.
Ważnym punktem odniesienia stał się brytyjski kolektyw i wytwórnia PC Music, założone przez A. G. Cooka w 2013 roku, a także osobna twórczość SOPHIE i współprace z Charli XCX. Później rozgłos zyskało 100 gecs. Playlista Spotify „hyperpop” z 2019 roku upowszechniła nazwę, ale nie stworzyła muzyki, która istniała wcześniej. Historię tych powiązań opisuje The New Yorker.
Estetycznie: maksymalizm. Plastikowy połysk, internetowy kolaż i autotune brzmiący jak roztopiony wosk. Ta przesada może być żartem, ale potrafi też nieść kruchą, zupełnie serio wyśpiewaną emocję.
Czy to działa
Jak rozpoznać hyperpop? Liczy się kontrast: słodka melodia i szorstki dźwięk, intymny tekst i nienaturalnie podniesiony wokal, prosty refren i produkcja pełna zaskoczeń. Sam autotune nie wystarcza — występuje również w trapie i radiowym popie. Nie każdy elektroniczny utwór Charli XCX jest automatycznie hyperpopem.
Od czego zacząć słuchanie? SOPHIE — „BIPP”: sprężyste, syntetyczne dźwięki i popowa lekkość. Charli XCX — „Vroom Vroom”: twarda, futurystyczna produkcja SOPHIE i klubowa energia. 100 gecs — „money machine”: przester, cyfrowa obróbka wokalu i zderzenie popowej melodii z hałasem. To trzy różne wejścia w estetykę, a nie test przynależności do gatunku.
Hyperpop a inne nurty: vaporwave często zwalnia i przetwarza nostalgią starsze nagrania, a witch house buduje mroczną atmosferę. Hyperpop zwykle wyostrza popową bezpośredniość. Granice są płynne, więc porównanie pomaga słuchać, nie zamyka muzyki w szufladzie.
Ważne miejsce zajmuje tu twórczość osób queer i transpłciowych; SOPHIE stała się szczególnie istotnym punktem odniesienia. Nie oznacza to jednej tożsamości całej sceny. O znaczeniu jej muzyki pisze The Guardian, a o nieostrych granicach etykiety — Billboard.
W świecie wskazuje.pl
„Eko-eko-mleko" i „Bla bla bla" flirtują z hyperpopem — celowo śliską, cukierkowo-cringe'ową estetyką, która jest jednocześnie żartem i deklaracją. To własne inspiracje DJ Kamila, nie historyczne przykłady definiujące scenę.