Vaporwave — co to znaczy?
Chuck Person, Macintosh Plus, „Floral Shoppe” — spowolniony corporate jazz i nostalgia za przyszłościami, których nie było.
Gatunek internetowej muzyki z 2010 roku — powolne pętle z corporate jazzu lat 80. i estetyka pustego centrum handlowego jako komentarz o kapitalizmie.
Skąd to się wzięło
Pierwszy album vaporwave ("Chuck Person's Eccojams Vol. 1" Daniela Lopatina, 2010) był chopped-and-screwed collage'em z popu i muzaka lat 80. „Floral Shoppe" Macintosh Plus (2011) skanonizowało gatunek — okładka z popiersiem Heleny i japońskim tytułem stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrazów internetu lat 2010.
Estetyka: japońskie znaki, greckie popiersia, palmy z Windowsa 95, różowo-fioletowe gradienty. Muzycznie: zwolniony smooth jazz i R&B, ambientowe pętle korporacyjnych reklam.
Czy to działa
Vaporwave jest jednym z pierwszych gatunków, które powstały wyłącznie w internecie i o internecie. To komentarz o ery późnego kapitalizmu, oglądany z pozycji dziecka wychowanego przez telewizję kablową i galerię handlową.
Warstwa emocjonalna: nostalgia za czasami, których nigdy nie było — analog fisza za widoczkiem sushi baru z Miami, obietnica przyszłości z reklamy Sony, która nigdy się nie zmaterializowała.
W świecie wskazuje.pl
„Midnight Echo" i „Płynę nad dachami" siedzą w vaporwave-owej mgle — spowolnionym, spleecznionym mieście widzianym z ostatniego piętra pustego biurowca.