Seaborg (Sg) — pierwiastek nr 106
Seaborg (Sg), liczba atomowa 106: właściwości, historia odkrycia, pochodzenie nazwy i zastosowania. Pierwszy pierwiastek nazwany na cześć żyjącego człowieka…
Seaborg (Sg), liczba atomowa 106, metale przejściowe. Pierwszy pierwiastek nazwany na cześć żyjącego człowieka — Seaborg zdążył zobaczyć swoje nazwisko w tablicy.
Seaborg (Sg) — właściwości w tabeli
| Liczba atomowa | 106 |
|---|---|
| Masa atomowa | 269 u |
| Konfiguracja elektronowa | [Rn] 7s² 5f¹⁴ 6d⁴ |
| Elektrony na powłokach | 2, 8, 18, 32, 32, 12, 2 |
| Elektrony walencyjne | 2 |
| Grupa / okres | 6 / 7 |
| Blok | d |
| Rodzina | Metale przejściowe |
| Stan skupienia (20 °C) | stały |
| Temperatura topnienia | brak danych |
| Temperatura wrzenia | brak danych |
| Gęstość | 35 g/cm³ |
| Odkrycie | 1974, Berkeley |
| Pochodzenie nazwy | na cześć Glenna Seaborga |
| Promieniotwórczy | tak |
Kontekst historyczny odkrycia
Seaborg nie leżał w żadnej skale. W 1974 roku (Berkeley) wytworzono go sztucznie, bombardując cięższe jądra lżejszymi. Takie pierwiastki żyją krótko, a ich „istnienie” potwierdza się po śladach rozpadu, nie po bryłce w gablocie.
Laboratorium, historia, codzienność
Głos laboratorium: twarde dane
Seaborg (Sg) to pierwiastek numer 106, blok d, okres 7, grupa 6. W temperaturze pokojowej jest ciałem stałym. Temperatur przemian nie zmierzono wiarygodnie — pierwiastek istnieje zbyt krótko. Gęstość 35 g/cm³ — mała bryłka waży zaskakująco dużo. Jest promieniotwórczy: jądro rozpada się samo, a każda praca z nim to praca w osłonach.
Głos historii: 1974
Odkrycie: 1974 rok, Berkeley. Nazwa: na cześć Glenna Seaborga. To pierwiastek pracowni, nie kopalni: powstał w akceleratorze albo w reaktorze, w ilościach liczonych czasem w pojedynczych atomach.
Głos codzienności: przejściowy
Pierwszy pierwiastek nazwany na cześć żyjącego człowieka — Seaborg zdążył zobaczyć swoje nazwisko w tablicy. Metale przejściowe to warsztat cywilizacji: stopy, narzędzia, katalizatory, styki i barwniki.
Ciekawostki i najczęstsze pytania
Seaborg (Sg) — budowa atomu
106 protonów i 106 elektronów rozłożonych na 7 powłokach (2–8–18–32–32–12–2). Konfiguracja: [Rn] 7s² 5f¹⁴ 6d⁴, elektronów walencyjnych: 2.
Seaborg (Sg) — rodzina
Metale przejściowe zapełniają orbitale d, dlatego mają po kilka stopni utlenienia i dają barwne związki.
Seaborg (Sg) — rok 1974
Odkrycie przypisuje się: Berkeley. Nazwa pochodzi od: na cześć Glenna Seaborga.
Seaborg (Sg) — promieniotwórczy
Każdy izotop seaborg rozpada się samoczynnie. To pierwiastek transuranowy — na Ziemi praktycznie nie występuje naturalnie, powstaje w akceleratorach i reaktorach.
Seaborg (Sg) — ciężar
Przy gęstości 35 g/cm³ litrowa butelka tego pierwiastka ważyłaby ponad 35 kg.
Seaborg (Sg) — miejsce w tablicy
Grupa 6, okres 7, blok d. Sąsiedzi w kolejności liczby atomowej: Dubn i Bohr. Kolor karty w naszej tablicy to metale przejściowe.
Zobacz cały układ okresowy
Neonowa tablica pierwiastków — 118 kartotek po polsku, filtry rodzin i wykres odkryć.